قبل أن يتعشّى بك ، و باز : أنت القائل لأهل الكوفة أن يتغدّوا بى قبل أن أتعشّى بهم . . . الخ » . استاد مينوى در « كليله و دمنه » صفحهء مذكور ، و مرحوم دهخدا در « امثال و حكم » ج 1 ص 522 و 523 ، در اين باب شواهدى فراهم آورده‌اند ، بدانجا رجوع شود . ( 425 ) - ص 100 س 4 قبل أن « يبلغ الكتاب أجله « 1 » » پيش از آنكه برسد نبشته [ عدّت ] به زمان زد خويش . ( 426 ) - ص 100 س 7 و 8 حسابى كه بده انگشت تدبير . . . الخ ظاهرا محتملست ايهامى به عقد أنامل داشته باشد . براى آگاهى بر حساب عقد انامل ، رك : « بلوغ - الأرب فى معرفة أحوال العرب » ج 3 ص 379 - 384 . ( 427 ) - ص 100 س 8 و 9 شمار خانه ببازار . . . الخ منوچهرى گويد : دشمنش انديشه تنها كرد و بر گردن فتاد * اوفتد بر گردن او كانديشهء تنها كند هركه او دارد شمارِ خانه با بازار راست * چون ببازار اندر آيد خويشتن رسوا كند بنقل « امثال و حكم » ج 2 ص 1030 ، « ديوان منوچهرى » ص 25 . ( 428 ) - ص 100 س 9 و 10 وَ لا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ . . . الآية و نگوييا چيزى را كه من كننده‌ام آن را فردا ، مگر كه [ گويى اگر ] خواهد خداى [ عزّ و جلّ يعنى إن شاء اللّه ] . ( 429 ) - ص 100 س 12 و 13 و حبيت من خوص « 2 » . . . الخ بعوض شتران راهوار

--> ( 1 ) - رك : ص 100 ، حاشيهء شمارهء ( 1 ) . ( 2 ) - عبد الرحمن البرقوقى در ضمن بيان شرح اين بيت گويد : « . . . اعطيت عوضا من الابل خفا اسود ، فأنا راكب ماش » . « شرح ديوان المتنبى » ج 1 ص 143 ، عكبرى نيز در « شرح التبيان » ج 1 ص 92 ، عبارتى قريب به همين مضمون آورده است .